معلوم نيست كدام شير پاك خورده اي به ما ايرانيان گفت كه آثار ارزشمند و جهاني خود را در حافظة جهاني ثبت كنيم . ما هم كه گمان ميكرديم آثار فراواني داريم كه ارزش جهاني دارند ، بدنبال اين حرف افتاديم .

در ابتدا معلوم نبود مسئول انتخاب كيست : كميتة ملي يونسكو ، سازمان ميراث فرهنگي ، سازمان اسناد و كتابخانة ملي ، كتابخانة مجلس شوراي اسلامي ، ... ؟ . مدتي آيين نامه اجرايي نداشتيم كه آنرا هم نوشتيم . مدتي محل نشست معلوم نبود كه مشخص شد . مدتي هم دبير نداشتيم كه دبيرخانه و دبير هم انتخاب شد . مدتي هم بحث روي كارشناسان بود كه ظاهرأ حل شد . خلاصه كنم كه پس از كش و قوس فراوان ، بالآخره با عجلة تمام سه اثر انتخاب كرديم و به يونسكو فرستاديم . اما هنوز كه هنوز است ، اثري از ما به ثبت نرسيده است . دو اثر كه رد شده و يكي هم در انتظار ( رد يا قبول ) . ظاهرأ مشكل ما در رد آن دو اثر نه نهاد مسئول بود و نه دبيرخانه ، نه آيين نامه بود و نه دبير ، نه محل نشست بود و  نه كارشناسي .

تازه فهميديم كه پر نكردن درست فرمهاي ثبت آثار علت رد درخواست ما ( و نه بي ارزشي آثار معرفي شده ) بود . اصلأ يكي نيست بگويد ما كه هنوز نمي توانيم فرمي بين المللي را درست پر كنيم ، بدنبال چه جايگاهي در حافظة جهاني هستيم !